Σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στην ARTA PRESS (τεύχος 18, Μάρτιος 2007) ο πρόεδρος του ΤΕΙ Ηπείρου κ. Γρηγόρης Γκίκας υποστήριζε ότι η βάση του "10" δεν είναι προς τη σωστή κατεύθυνση από εκπαιδευτική άποψη, «διότι με μια εξέταση κρίνεται ένας μαθητής ότι δεν μπορεί να σπουδάσει στην Ελλάδα και την ίδια στιγμή ο ίδιος μαθητής έχει τις προϋποθέσεις να πάει στο εξωτερικό και ότι τελικά η εισαγωγή της βάσης του "10" λειτουργεί σε βάρος των περιφερειακών ιδρυμάτων».
Η υπουργός Παιδείας κ. Άννα Διαμαντοπούλου, υιοθετώντας αυτές τις συλλογιστικές, κατήργησε τη βάση του "10", διαβλέποντας, προφανώς, σε αυτή τη ρίζα του κακού στην Παιδεία μας. Πρώτα από όλους χαιρέτισαν το μέτρο τα ίδια τα ΤΕΙ. Μετά οι ανά την επικράτεια ιδιοκτήτες γκαρσονιερών και καφετεριών και τέλος οι γονείς που θα έβλεπαν τα βλαστάρια τους, με μέσο όρο βαθμολογίας 2,3 να γίνονται σπουδαστές. Η πραγματικότητα όμως ξεπέρασε κάθε φαντασία: σήμερα αρκεί ένα 0,9 για να χριστείς σπουδαστής. Με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων διαπιστώσαμε ότι στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας καταρρίψαμε κάθε παγκόσμιο ρεκόρ: γράφοντας μόνο το όνομά σου (για να σε βρουν) στη λευκή κόλλα, περνάς στα ΤΕΙ. Με άλλα λόγια καταφέραμε, πρώτοι παγκοσμίως, να παράγουμε βενζίνη από κοπανιστό αέρα. Θα είχε αξία να γνωρίζαμε εάν το Υπουργείο Παιδείας εξακολουθεί να δέχεται ότι η βάση του "10" είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Θα είχε ενδιαφέρον να γνωρίζαμε εάν ο κ. Γκίκας και όσοι είχαν την ίδια άποψη με αυτόν, εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η βάση του "10" λειτουργεί σε βάρος των περιφερειακών ιδρυμάτων. Εκτός και αν οι ίδιοι θέλουν να διδάσκουν όχι σε νοήμονες σπουδαστές αλλά σε λευκές κόλλες...
