Το έκτο κατά σειρά φωτογραφικό λεύκωμα του Βασίλη Κολτούκη με τίτλο “ Γράμμα από την Αλεξάνδρεια” κυκλοφορεί σε λίγο καιρό. Πρόκειται για μια ταξιδιωτική αφήγηση με 82 ασπρόμαυρες φωτογραφίες από την πόλη της Αλεξάνδρειας. Η έκδοση συμπεριλαμβάνει επτά ποιήματα του Κωσταντίνου Καβάφη και θα είναι δίγλωσση, στα ελληνικά και στα αγγλικά.

 

Γυρνώντας στα παλιά: πώς βρέθηκες να φωτογραφίζεις;
Τις πρώτες ασπρόμαυρες φωτογραφίες τις έκανα στο Παρίσι το 1992 όταν βρέθηκα εκεί ως φοιτητής Γαλλικής φιλολογίας. 'Ηταν χειμώνας του 1992 και φωτογράφιζα δέντρα και μικρές λίμνες, που είχαν σχηματιστεί απο την έντονη βροχόπτωση, στην περιοχή Essonne στα νότια προάστια του Παρισιού. 'Ολα αυτά βέβαια τελείως ερασιτεχνικά, χωρίς να είχα στο μυαλό μου ότι θέλω να γίνω φωτογράφος. Η αρχή έγινε όταν συνάντησα τον σπουδαίο Γάλλο φωτογράφο Edouard Boubat. 'Οταν είδα ένα ντοκιμαντέρ στη τηλεόραση για την ζωή και το έργο του, αν θυμάμαι καλά λεγόταν L'art et les hommes, τότε είπα μέσα μου ό,τι δεν θα κάνω τίποτα άλλο, παρά μόνο να ταξιδεύω και να φωτογραφίζω.


Βρίσκεις κάποιου είδους ευτυχία στην φωτογράφιση;
Η φωτογραφία με έκανε να βγώ απο το σπίτι και να ταξιδέψω σε πάρα πολλές χώρες του κόσμου, να γνωρίσω λαούς, πολιτισμούς, θρησκείες. Η φωτογραφία μού χάρισε την περιπέτεια και το ταξίδι, το ταξίδι με την σειρά του μου έδωσε μια εσωτερική φωνή, να κατανοήσω κάπως περισσότερο τα μυστήρια της ψυχής μου. Κατά κάποιο τρόπο ναι μπορώ να πώ ότι μου έδωσε χαρά και γνώση αλλά κι εγώ της έδωσα ολόκληρη τη ζωή μου, της αφιερώθηκα 25 ολόκληρα χρόνια. Συνεχίζουμε να έχουμε μια καλή σχέση αν και τελευταία νοιώθω λίγο κουρασμένος.


Ιντερνέτ και Φωτογραφία. Πόσο και πώς αλληλοεπηρεάζονται;
Το Ίντερνετ έχει αλλάξει τους κώδικες επικοινωνίας, επηρεάζει καθοριστικά την πολιτική και κοινωνική μας συμπεριφορά. Έχει επηρεάσει αναπόφευκτα όλες τις Τέχνες και φυσικά και την φωτογραφία, τον τρόπο που κοιτάζουμε, που φωτογραφίζουμε, που μοιραζόμαστε την εικόνα. 'Ολα αυτά τα κοινωνικά δίκτυα διαμορφώνουν μια διαφορετική κουλτούρα σε πλανητικό επίπεδο.
Σήμερα ζούμε στην εποχή των κυρίαρχων κοινωνικών δικτύων, ένας τεράστιος όγκος πληροφοριών απο εικόνες, μουσικές, βιβλία, εκθέσεις μάς κατακλύζει. Νομίζω οτι το Ίντερνετ έχει την θετική του πλευρά, τώρα μπορείς πιο εύκολα να παρουσιάσεις τις εικόνες σου και να τις δούν σε ολόκληρο τον κόσμο, να επηρεαστείς, να ανταλλάξεις πληροφορίες, να συγκρίνεις. Υπάρχουν βέβαια και τα αρνητικά, με μεγαλύτερο κατά την γνώμη μου την ανθρώπινη επαφή που χάνεται. Όλοι μπροστά απο την ατομική τους οθόνη να κοιτάζουν κάτι και αναρωτιέμαι: μα καλά υπάρχει πιο όμορφο από το να κοιτάμε τον συνάνθρωπό μας στα μάτια και να συζητάμε πίνοντας το κρασάκι μας ;


Περιφέρεια και Πολιτισμός. Τί είδους σχέση;.
Έχω την εντύπωση ότι στην περιφέρεια δεν γίνονται όσα πρέπει για τον πολιτισμό, ό,τι γίνεται στην Αθήνα και κάπως στην Θεσσαλονίκη. Είναι θέμα Πολιτείας να γίνει αποκέντρωση του Πολιτισμού, θέλει πολιτική βούληση, αποφάσεις, πάρα πολύ καλό σχεδιασμό για γερές σταθερές βάσεις και φυσικά χρήματα .


Τί σου αρέσει από (σ)την 'Αρτα;
Μου αρέσει τον χειμώνα όταν βρέχει να περπατάω στα δρομάκια του κέντρου μεσημέρι, ολομόναχος, και να ακούω την βροχή να πέφτει πάνω στα παλιά τσίγκινα στέγαστρα. Οι βόλτες με ποδήλατο στην παλιά 'Αρτα, κάτω απο το κάστρο. Οι απογευματινές βόλτες στον λόφο Περάνθης, τότε που ανθίζουν τα κυκλάμινα. Επίσης, οι περιπλανήσεις στα σοκάκια της Άνω πόλης, τα μεσημέρια του Απρίλη να σε μεθούν τ'αρώματα του γιασεμιού και των λεμονανθών. Τέλος, κάποια λίγα λαϊκά στέκια που απόμειναν, τα μεσημέρια με τους εργάτες και τους λαϊκούς ανθρώπους και στο cd ο Τσιτσάνης στην διαπασών.

 

img

Τί δεν σου αρέσει από (σ)την 'Αρτα;
Δεν υπάρχει ένας κινηματογράφος να δείχνει αξιόλογες ταινίες, ταινίες δημιουργών. Μία γκαλερί τέχνης, ένα φεστιβάλ που να συγκεντρώνει δημιουργούς απο διάφορες τέχνες. Η αδιαφορία απο μεγάλο μέρος του πληθυσμού για τον Πολιτισμό και τις Τέχνες. Επίσης η κεντρική πλατεία του Αγίου Δημητρίου που πλέον έχει παραδοθεί στα τραπεζοκαθίσματα ( μοιάζει σαν φυλακή ), ό,τι πιο κακόγουστο και αντιαισθητικό κομμάτι της Άρτας. Την θυμάμαι όπως ήταν παλιά, με το συντριβάνι στο κάτω μέρος και τις δεντροστοιχίες απο δεξιά και αριστερά, όπου έβρισκαν φωλιά εκατοντάδες σπουργίτια και μας τρέλαιναν την Άνοιξη με το κελαϊδισμά τους.


Ποιά συμβουλή έχεις κρατήσει για τη ζωή, ως μότο, από τους γονείς σου;
Να εχεις υπομονή σε ό,τι κάνεις και πάντα να το κάνεις με αγάπη.


Τί θα άλλαζες από την σημερινή Ελλάδα;
Νομίζω το σύστημα της Εκπαίδευσης. Θα προτιμούσα να ειναι πιο εστιασμένο στις μεγάλες υπαρξιακές αλήθειες της ζωής, στο πως να μάθουμε να αγαπάμε και να νοιαζόμαστε για τον συνάνθρωπο μας.
Δεν μου αρέσει που όλη η εκπαίδευση είναι βασισμένη στο ωφελιμιστικό κόμματι: πόσα θα αποκτήσουμε, ποιός θα ειναι πρώτος, διαγωνισμοί, εξετάσεις. Δίνει μεγάλη προσοχή στα εξωτερικά στοιχεία, ενώ τα εσωτερικά δεν τα αγγίζει καθόλου. Κι ετσι ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού βγαίνει απο τα Πανεπιστήμια και είναι "ανάπηρο", αφήνοντας έτσι στις θρησκείες και στους ψυχαναλυτές να μας μιλήσουν για τον θάνατο, την αγάπη, την αυτοεκτίμηση. Το έργο της δημόσιας εκπαίδευσης πρέπει να είναι η δημιουργία ώριμων και ισορροπημένων προσωπικοτήτων, φιλοσοφημένων πάνω στα μεγάλα υπαρξιακά ζητήματα της ζωής . Οι καθηγητές να είναι πιο δημιουργικοί με έμπνευση, φαντασία και ολοκληρωμένη αφοσίωση στα παιδιά .


Έχεις επισκεφθεί αρκετές χώρες, σε όλον τον κόσμο. Τι σε κάνει να επιστρέφεις;
'Οταν περνάς πολύ καιρό σε διάφορες χώρες έρχεται η στιγμή που κουράζεσαι, η ενέργεια σου είναι στο ναδίρ, θέλεις να ξεκουραστείς. Επιστρέφω μετά από έξι μήνες ταξίδι στο δωμάτιο μου και ξαναβρίσκω τα βιβλία, τις μουσικές, την καθημερινότητα. Βάζω σε τάξη όλες αυτές τις εικόνες και τα συναισθήματα που αποκόμισα, αναπαύομαι κι έπειτα απο λίγο καιρό είμαι έτοιμος για νέες εξερευνήσεις.

 


ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Ο Βασίλης Κολτούκης γεννήθηκε στην 'Αρτα. Σπούδασε γαλλική φιλολογία στο Παρίσι. Η συνάντηση που είχε εκεί με τον Γάλλο φωτογράφο Edouard Boubat ήταν καθοριστική για να αφοσιωθεί αποκλειστικά στην τέχνη της φωτογραφίας.
'Εχει ταξιδέψει σε περισσότερες απο 60 χώρες και φωτογραφίζει περίπου 20 χρόνια κυρίως σε ασπρόμαυρο αρνητικό φίλμ.
'Εχει πραγματοποιήσει 10 ατομικές εκθέσεις κι έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Οι φωτογραφίες του έχουν δημοσιευτεί σε εφημερίδες και περιοδικά και βρίσκονται σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές.
'Εχει εκδόσει πέντε φωτογραφικά λευκώματα.
Ζεί και εργάζεται στην Αθήνα.