Από τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 και μετά το θερινό δημοψήφισμα και την πολιτική του μεταστροφή (που έγινε γνωστή διεθνώς και ως kolotoumpa) o ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 έχασε περίπου 320.000 ψήφους, αλλά διατήρησε τα ποσοστά του ( 36,34% - 35, 46%). Την ίδια περίοδο το συγκυβερνών κόμμα των ΑΝΕΛ έχανε περίπου 100.000 ψήφους. Από την άλλη, ο χώρος του Κέντρου διασκορπιζόταν. Η Δημοκρατική Συμπαράταξη πήρε 130.000 λιγότερους ψήφους από όσες είχαν αθροίσει τον Ιανουάριο, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ και ΚΙΔΗΣΟ. Στο δε ΠΟΤΑΜΙ η παροχή μειώθηκε κατά 150.000 ψήφους. Και ενώ θα περίμενε κανείς η ΝΔ να αντλήσει από αυτήν την τεράστια δεξαμενή των 700 χιλιάδων ψηφοφόρων, που εγκατέλειπαν τα κόμματά τους, όχι μόνον δεν το έκανε αλλά έχασε και η ίδια 200.000 ψηφοφόρους της, αυξάνοντας ωστόσο κατά τι το ποσοστό της (27,81% - 28,09%).
Τι συνέβη; Γιατί έχασαν όλοι (εκτός φυσικά από τον ΣΥΡΙΖΑ που έγινε κυβέρνηση); Που πήγαν όλοι αυτοί οι ψηφοφόροι;

Η απάντηση είναι απλή: σπίτι τους. Η αποχή έσπασε κάθε προηγούμενο ρεκόρ, σκαρφαλώνοντας στο δυσθεώρητο ύψος του 43, 84%., ήτοι 4.268.479 πολίτες δεν μπόρεσαν να ψηφίσουν ή επέλεξαν να μην ψηφίσουν στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015. Τον Ιανουάριο το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 36,06% . Έτσι στις κάλπες του Σεπτεμβρίου προσήλθαν περίπου 770 χιλιάδες πολίτες λιγότεροι από εκείνους του Ιανουαρίου.

Μόλις δεκαπέντε χρόνια πριν, το 2000, η αποχή ήταν 25,1% για να ανέβει στο 43,84%, το 2015. Είναι φανερό και ανησυχητικό για το πολιτικό σύστημα ότι μέσα σε μια δεκαπενταετία το ποσοστό της αποχής σχεδόν διπλασιάστηκε. Στην διαχρονική αδιαφορία και ιδιώτευση (με την αρχαιοελληνική έννοια του όρου) των πολιτών προστέθηκε και ένα σημαντικό ποσοστό αγανάκτησης και παραίτησης από τα πολιτικά δρώμενα.

Στο νομό 'Αρτας οι ψηφοφόροι μειώθηκαν από τους 51.683 του Ιανουαρίου 2015 σε 47.061 τον Σεπτέμβριο, ήτοι 4.622 λιγότεροι, ανεβάζοντας την αποχή από 37,23% σε 41,95%.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, στις εκλογές του Ιανουαρίου, πήρε 22.240 ψήφους (44,14%), ενώ τον Σεπτέμβριο 18.723 (40,76%), χάνοντας 3.517 ψηφοφόρους. Αντίστοιχα, η ΝΔ τον Ιανουάριο πήρε 15.138 (30,04%) και τον Σεπτέμβριο 14.135 (30,77%), ήτοι 1003 ψήφους λιγότερο. Αντίθετα, η Δημοκρατική Συμπαράταξη είδε τις ψήφους της να αυξάνονται κατά 474. Τον Ιανουάριο είχε πάρει αθροιστικά 2.778 (ΠΑΣΟΚ 2653, ΔΗΜΑΡ 125) και τον Σεπτέμβριο 3.252 ψήφους.

Οι δημοσκοπήσεις θα αυξάνονται όσο προχωράμε προς τις εκλογές, αλλά δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι μπορούν να αποτυπώσουν με ακρίβεια τα πραγματικά ποσοστά των κομμάτων. Το βέβαιο είναι ότι οι σταθεροί ψηφοφόροι των κομμάτων λόγω είτε ιδεολογίας είτε συμφέροντος δεν πρόκειται να τα εγκαταλείψουν. Ακόμα και οι μετακινούμενοι ψηφοφόροι από κόμμα σε κόμμα (“κοψοχέρηδες και άλλοι) είναι σχεδόν μετρήσιμοι. Το ζήτημα είναι τι γίνεται με όλους εκείνους που επέλεξαν να απέχουν συνειδητά στις τελευταίες εκλογές. Θα παραμείνουν στα σπίτια τους; Θα πάνε να ψηφίσουν στις επόμενες; Και πόσοι από αυτούς; Σπαζοκεφαλιές για τα επιτελεία των κομμάτων που γνωρίζουν ότι το “κόμμα της αποχής” είναι εκλογικό κοίτασμα προς εκμετάλλευση που θα καθορίσει εν πολλοίς το αποτέλεσμα των εκλογών. Οι 770.000 πολίτες που απείχαν στην επικράτεια βγάζουν κυβέρνηση στην χώρα και οι 4.622 βουλευτή στην 'Αρτα.