"Τι θα αλλάζατε από τη σημερινή εικόνα της Ελλάδας;" η ερώτηση είχε τεθεί, από την ARTA PRESS, σε γνωστούς Ηπειρώτες, στο διάστημα 2005-2012. Οι απαντήσεις τους παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον, ακόμα και σήμερα.

 

Την Ελλάδα!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ, συγγραφέας

 

Θα έριχνα τους ελληνάρες και τα λαμόγια κάθε είδους στον Καιάδα. Δεν ξέρω τι άλλο, νομίζω πως η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη…

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΜΑΛΟΥΚΑΣ, συγγραφέας

 

Αν είχα τη δύναμη, θα αφάνιζα την παχυδερμία των πολιτικών, την υποκρισία των μεγαλοπαπάδων και την ευκολοπιστία του λαού.

ΜΑΝΘΟΣ ΣΚΑΡΓΙΩΤΗΣ, συγγραφέας

 

Πρώτον το κράτος να γίνει δίκαιο για όλους και να νοικοκυρευτεί, αυτό που έπρεπε να γίνει εδώ και πολλά χρόνια. Να σοβαρευτούν οι πολιτικοί ταγοί, γιατί με την πολιτική που ακολουθούν δεν βγάζει πουθενά και ο λαός μας πιστεύω ότι έχει δείξει μέχρι σήμερα πολύ μεγάλη ανεκτικότητα, ας μην την θεωρούν ως αδυναμία, γιατί θα είναι πολύ αργά από κάποια στιγμή και μετά. Τέλος αυτό που θα άλλαζα είναι να σταματήσει να δανείζεται από τις τράπεζες για να απελευθερωθούμε από τα δεσμά των δανείων που πανέξυπνα μας φόρτωσαν οι διάφοροι τοκογλύφοι. Θα προσπαθούσα να τον κάνω να γυρίσει λίγο πίσω να κοιτάξει ξανά τις πολυσήμαντες παραδόσεις του και τον πολιτισμό του, όταν πέρναγε πιο φτωχά αλλά δεν χρώσταγε σε κανέναν κερατά και κανένας δεν του χτυπούσε την πόρτα.

ΛΑΚΗΣ ΧΑΛΚΙΑΣ, τραγουδιστής

 

Τίποτε. Είναι η ομορφότερη χώρα του κόσμου, με τους πιο θαυμάσιους και μεγαλόψυχους ανθρώπους, λίκνο του αρχαίου όσο και του σύγχρονου πολιτισμού. Μια ματιά στις πόλεις όπου ζούμε να ρίξει κανείς, αρχίζοντας από το λεκανοπέδιο και τις επαρχιακές μικρογραφίες του, αντιλαμβάνεται το μεγαλείο... Σοβαρά τώρα, προσπαθώ να σκέφτομαι θετικά, να μην μιζεριάζω ο ίδιος και να μην μιζεριάζω και τους άλλους. Ωστόσο, έχοντας ως κεντρική φιλοσοφία ότι η αλήθεια βρίσκεται σε αυτό που βλέπεις, στην επιφάνεια δηλαδή, αντιλαμβάνεστε το αδιέξοδο. Εξακολουθείς να επιστρέφεις στο γενέθλιο τόπο, κυριολεκτικά και μεταφορικά; Χάρη σε εσάς, κι ορισμένα αγαπημένα ξαδέρφια, κάπως τα καταφέρνω τα τελευταία τρία τέσσερα χρόνια. Μεταφορικά μιλώντας, τι να πω; Υπάρχουν ψηφίδες της παιδικής μου ηλικίας που εδράζονται εδώ, χωριά, αναμνήσεις, παππούδες και γιαγιάδες που χάθηκαν, λαλιές οικείες, μουσικές. Ένα μέρος του εαυτού μου βρίσκεται εδώ, καθώς ένα άλλο τρέχει προς το άγνωστο.

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΤΣΟΥΛΑΡΗΣ, βιβλιοκριτικός

 

Λείπουν καλαισθησία και αξιοκρατία.

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΓΚΑΛΤΕΜΗΣ, ζωγράφος

 

Το γεγονός ότι υπερισχύει η θεωρία της πράξης. Μιλάμε πολύ και όταν έρθει η ώρα της υλοποίησης κάνουμε πάλι «λόγια».

ΣΠΥΡΟΣ ΣΙΑΚΑΣ, animator

 

Θα ήταν βολικότερο να σκεφτούμε τι δεν θα αλλάζαμε. Πάντως μέσα στο κλίμα οικονομικής κρίσης ακούμε συζητήσεις επί συζητήσεων για το τι πρέπει να γίνει, να αλλάξει κτλ κτλ κτλ. Δύο πράγματα σκέφτομαι σ’ αυτές τις περιπτώσεις. Από την μία ότι αυτή η κατάσταση μπορεί να σταθεί αφορμή για την αφύπνιση των ελληνικών τεχνών, από την άποψη της στροφής προς την οικουμενικότητα, και από την άλλη μου έρχεται στο μυαλό η ζωή τού παππού μου. Στα παιδικά μου χρόνια περνούσα μεγάλο μέρος των διακοπών μου στο χωριό τού παππού μου. Είχε χτίσει μόνος του το πέτρινο σπίτι της οικογένειας σε μια γόνιμη περιοχή που την ονομάσαμε λιβάδι, είχε μια καλλιεργήσιμη έκταση, ενώ βοσκούσε παράλληλα και πρόβατα. Μετακινούνταν πάντα με άλογο, το οποίο χρησίμευε επίσης για την μεταφορά ξυλείας και νερού από μια κοντινή πηγή, καθώς ηλεκτρικός φούρνος και ύδρευση δεν υπήρχανε στο σπίτι. Πέρα από κάποια πράγματα, όπως σαπούνι, ζάχαρη και καφέ, όσο καιρό παρέμενα εκεί καταναλώναμε αποκλειστικά προϊόντα παραγωγής μας, από κρέας, γάλα, λαχανικά έως τις φράουλες που μάζευα από τους πρόποδες τού βουνού. Εκτός αυτού δεν θυμάμαι ποτέ τον παππού μου να κρατάει χρήματα στα χέρια του. Ήταν σαν τον Θορώ αλλά απολιτικοποιημένος.

ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΣΑΚΚΑΣ, συγγραφέας

 

Δεν νομίζω ότι το ελληνικό σύστημα βελτιώνεται, αλλά ότι μονάχα ανατρέπεται. Δεν πιστεύω σε καμία ανάπτυξη διότι η ανάπτυξη μας έφερε εως εδώ. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει καμία λύση στα πλαίσια της επιβίωσης του ίδιου του συστήματος. Πρέπει το σύστημα να ανατραπεί από αυτούς που υφίστανται καθημερινά την τραγωδία του.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΩΗΣ, σκηνοθέτης

 

Το ψάρι βρωμάει απ’ το κεφάλι, λέει ο λαός. Νομίζω ότι η αντιπροσωπευτική δημοκρατία, τουλάχιστον με τη σημερινή της μορφή, έχει χρεοκοπήσει. Γιατί το κεφάλι είναι πάντα το ίδιο και εξυπηρετεί τα ίδια γνωστά συμφέροντα. Συμφέροντα που σπάνια είναι κοινά με εκείνα των απλών πολιτών. Άρα νομίζω ότι πρέπει να αναζητήσουμε μοντέλα συμμετοχής των πολιτών στις αποφάσεις, μοντέλα ελέγχου των αποφάσεων. Η ψηφιακή εποχή δίνει τις δυνατότητες, η διαβούλευση στα social media δείχνει το δρόμο.

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΜΠΕΚΑΣ, συγγραφέας

 

Αυτό που λείπει από τη σημερινή Ελλάδα είναι η ελπίδα, η αισιοδοξία. Η χώρα μας χρειάζεται πιο υπεύθυνους ανθρώπους σε όλους τους τομείς. Χρειάζεται να δώσουμε όραμα στους νέους. Να πιστέψουν πως όλα δεν είναι αποκλειστικά και μόνο υπόθεση δοσοληψίας.

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΑΥΔΙΚΟΣ, λαογράφος

 

Τη γενικευμένη «δημοκρατία» της λαμογιάς, της ασυδοσίας, της τρομοκρατίας, του «δε βαριέσαι», του «έλα μωρέ» και του «μαζί τα φάγαμε».

ΤΑΤΙΑΝΑ ΑΒΕΡΩΦ, συγγραφέας

 

Μπορεί να γίνει κάτι και να αποκτήσουμε ως λαός «κοινωνική αγωγή;». Μετά, πιστεύω όλα θα ήταν καλύτερα.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΠΕΓΓΟΣ, συγγραφέας

 

Τη στάση των ανθρώπων απέναντι στον πολιτισμό, κάτι που μόνο μέσα από την κατάλληλη διαπαιδαγώγηση μπορεί να καταστεί εφικτό. Αυτό το σκοπό έχουν οι εκδηλώσεις και τα εκπαιδευτικά προγράμματα, που οργανώνουμε στα δύο μουσεία: Να βοηθήσουν νέα παιδιά, ιδιαίτερα από τις μικρότερες τάξεις του νηπιαγωγείου και του δημοτικού, να αποκτήσουν μία βιωματική προσέγγιση με τον πολιτισμό ξεκινώντας από την ιστορία του τόπου τους και τα μνημεία που τους περιβάλλουν.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΡΗΓΙΝΟΣ, αρχαιολόγος

 

Πολλά πρέπει να αλλάξουν στην Ελλάδα. 'Εχει πολλές ελλείψεις αυτός ο τόπος. Ελλείψεις υποδομών, στην προστασία του περιβάλλοντος, στη διαχείριση του πολιτισμού μας. Τα αναλογίζομαι και με πιάνει φοβος. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε. Έχουμε μια ελπίδα, αν φτιάξουμε μια άλλη παιδεία, δηλαδή να φτιάξουμε έναν καλύτερο πολίτη. Το χειρότερο είναι να βγάλουμε για μια ακόμα φορά λάθος συμπεράσματα. Να νομίσουμε δηλαδή, όπως συνήθως, ότι κάποιος άλλος φταίει για την κατάντια μας. Αν δεν δούμε την πραγματικότητα κατάματα, δεν κάνουμε αυτοκριτική, δεν έχουμε ελπίδα να αλλάξουν τα πράγματα.

ΘΟΔΩΡΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ, γλύπτης

 

Υπευθυνότητα και κοινωνική αλληλεγγύη. Αρετές που είχε η Ελλάδα σε εποχές που ήταν πιο φτωχή. Αλλά και μια Ελλάδα υπέρμαχο της βιώσιμης ανάπτυξης στη διεθνή σκηνή. Που να συνδυάζει κοινωνική ευαισθησία, παράδοση, τη σοφία των προγόνων μας με την τεχνολογία και το νέο. Ένα τρόπο ζωής θα έλεγα.

ΣΠΥΡΟΣ ΛΙΟΥΚΑΣ, οικονομολόγος

 

Δύο είναι για ‘μένα τα σημαντικά θέματα που θα άλλαζαν την εικόνα της Ελλάδας. Η παιδεία της και η υγεία της. Μέσα από τη σοβαρή αναβάθμιση της παιδείας μας πιστεύω θα βλέπαμε την πραγματική αξία της χώρας αυτής.

ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗΣ, γλύπτης

 

Πριν από μήνες διαβάσαμε στις εφημερίδες ότι η Δανή Επίτροπος της Ε.Ε. έκανε πρόταση όλοι οι τεχνοκράτες των Υπουργείων της χώρας της, ανεξαρτήτου βαθμού, να αφήσουν τα γραφεία τους και για ένα διάστημα να εργαστούν στην περιφέρεια με σκοπό να γνωρίσουν την πραγματική εικόνα της χώρας τους. Σκέπτεστε να γινόταν κάτι παρόμοιο και εδώ; Πιστεύω πως οι σύγχρονοι ΄Ελληνες α) δεν ξέρουν πως, αλλά και β) δεν θέλουν να εργαστούν. Υπάρχει διάχυτη η νοοτροπία σε όλα τα επίπεδα τόσο στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα όσο και στους με τα κοινά ασχολούμενους του τύπου «ωχ αδελφέ και τι έγινε;». Αυτή τη νοοτροπία θα προσπαθούσα να αλλάξω. Κάτι που είναι εξαιρετικά δύσκολο φυσικά. Κατά τα άλλα η χώρα μας είναι από τις ομορφότερες του κόσμου με πολύ καλά στοιχεία στην ψυχοσύνθεση των κατοίκων της.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΣΣΟΣ, ζωγράφος

 

Ο καθένας από μας θα άλλαζε πάρα πολλά. Εγώ θα ήθελα να εκλείψει ο αυτοκαταστροφικός παραλογισμός που δεν αφήνει τη χώρα να κατακτήσει αυτά που σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες είναι αυτονόητα . Αυτή η ισχυρή δύναμη καθυστέρησης είναι πανταχού παρούσα από την πολιτική ζωή και τη δημόσια διοίκηση έως την εικόνα των πόλεων και τον εγκληματικό τρόπο που χειριζόμαστε τα αυτοκίνητα.

ΣΠΥΡΟΣ ΒΛΕΤΣΑΣ, δημοσιογράφος

 

Πρώτα και κύρια το εκπαιδευτικό της σύστημα με τη στείρα πρόσληψη γνώσεων, τον λειτουργικό αναλφαβητισμό και την ελλιπή «κοινωνική μόρφωση» που αυτό παράγει.

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΚΑΤΕΡΗ, εικαστικός

 

Να μειωθούν οι ανισότητες, να βελτιωθεί η καθημερινότητα, να καταργηθούν οι πελατειακές σχέσεις και να υπάρχει διαφάνεια. Να γίνουμε λιγότερο Ανατολίτες (χωρίς να καταργήσουμε όμως αυτή την ιδιότητα) και περισσότερο φιλότιμοι (παλαιότερα είμασταν). Από την φύση μας είμαστε πλουραλιστές και δημιουργικοί, αλλά δυστυχώς δεν φτιάχνουμε τις κατάλληλες συνθήκες να ακούγονται όλες οι απόψεις.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΑΝΘΟΣ, φυσικός

 

Το σημαντικότερο στοιχείο προόδου μιας χώρας είναι τα παιδιά. Θεωρώ ανάγκη να καταφέρουν τα παιδιά να ξεφύγουν από την καταστροφική συμπεριφορά των γονιών τους. Ο νεοέλληνας γονιός πηγαίνει παντού με το αυτοκίνητο «για να μην κουραστούν τα παιδιά», θέλει να παίζουν σε αποστειρωμένες παιδικές χαρές «για να μην αρρωστήσουν», ή θέλει να τρώνε συνέχεια «για να μην πεινάσουν». Αποτέλεσμα είναι τα περισσότερα να κουβαλάνε απίστευτες ανασφάλειες, φοβίες, φυγοπονίες και λίπη, και όταν μεγαλώνουν και αναλαμβάνουν θέσεις υπεύθυνες για το μέλλον αυτής της χώρας, βρίσκονται έτη φωτός μακριά από τις ανάγκες. Πιστεύω ότι όλες οι σχολικές εκδρομές και κατασκηνώσεις θα έπρεπε να ασχολούνται με extreme sport. Επίσης όλοι οι πολιτικοί και οι δάσκαλοι θα έπρεπε να παίρνουν υποχρεωτικά μέρος σε outdoor δραστηριότητες και προγράμματα επιβίωσης στη φύση πριν αναλάβουν αρμοδιότητες.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΑΜΠΡΗΣ, ορειβάτης

 

Την σχέση με τα παιδιά μας. Να τους ζητήσουμε συγνώμη για τις ώρες που δεν είχαμε μαζί τους, βουλιαγμένοι στις δυο και τρεις δουλειές για να ζήσουμε, που τους δώσαμε απλόχερα εκείνα που έλειπαν σε μας, χωρίς να ρωτήσουμε ή να τα μάθουμε να διεκδικούν τα θέλω τους. Την ευκολία με την οποία μετατρέψαμε την εξέγερση του Πολυτεχνείου σε άλλοθι για την γενιά μας. Αυτό μας καθησύχασε, μας αποπροσανατόλισε κι επέτρεψε πολύ ευκολότερα να χάσει τους χυμούς της η ζωή μας.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΛΑΧΟΥΡΗΣ, δημοσιογράφος

 

Υποθέτω ότι θα εστίαζα στο εκπαιδευτικό σύστημα. Πιστεύω ότι εδώ η προσέγγιση γίνεται με απαρχαιωμένο τρόπο και δεν ενθαρρύνει τον σπουδαστή να διακριθεί. Επίσης η ύπαρξη των φροντιστηρίων είναι ένα φαινόμενο που με σοκάρει. Το γεγονός ότι οι μαθητές πηγαίνουν το πρωί στο σχολείο και το απόγευμα στο φροντιστήριο, επειδή το σχολείο δεν αρκεί, είναι απίστευτο!

ΕΛΕΝΗ ΣΚΟΤΗ, σκηνοθέτης

 

Θα άλλαζα, αν μπορούσα, τον "γιαλό" πρώτα, αλλά και το "αρμένισμα" μας, γιατί πλέον και τα δύο είναι στραβά... Αλλά...

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΤΟΔΟΥΛΟΣ, επιχειρηματίας