Ο Ανδρέας Παπαεμμανουήλ γεννήθηκε το 1939 στο Νέο Φάληρο και ήταν το ένατο παιδί μιας δεκαμελούς οικογένειας. Το σπίτι του ήταν δίπλα στο στάδιο Καραϊσκάκη, πενήντα μέτρα από το σπίτι του Ανδρέα Μουράτη. Ο μεγάλος Ανδρέας έβλεπε το μικρό Ανδρέα να παίζει μπάλα στις αλάνες και εντυπωσιάστηκε. Δεκατεσσάρων χρόνων ο Παπαεμμανουήλ έπαιζε, ήδη, στην πρώτη ομάδα του Πειραϊκού και η μεταγραφή του στον Ολυμπιακό θεωρούταν δεδομένη. Πρόλαβε όμως και τον άρπαξε την τελευταία στιγμή ο Ματζεβελάκης και τον έφερε σε ηλικία 17 χρόνων στον Παναθηναϊκό. Ο Ανδρέας Παπαεμμανουήλ έκανε μεγάλη καριέρα στον Παναθηναικό και κατόπιν στην ΑΕΚ, στη θέση του αριστερού μέσου. Στον Παναθηναϊκό έπαιξε για 12 χρόνια και κατέκτησε 6 πρωταθλήματα και 2 κύπελλα, όλα στη δεκαετία του '60. Στην ΑΕΚ αγωνίστηκε για μια τριετία και πήρε μαζί της το πρωτάθλημα του 1971. Με την Εθνική Ελλάδας αγωνίστηκε 16 φορές και σκόραρε 7 γκολ. Συνολικά στην μεγάλη ποδοσφαιρική του καριέρα, σε 275 αγώνες, έστειλε τη μπάλα 94 φορές στα δίχτυα. Έμεινε γνωστός με το προσωνύμιο “Κούνελος”. Διακρινόταν για το πολύ ισχυρό σουτ που είχε. Για αυτό ήταν γνωστός και σαν “Παπακανόνης”.

 

Τη σεζόν 1971-72, δέκα αγωνιστικές πριν από το τέλος του πρωταθλήματος, η Αναγέννηση βρισκόταν στην κορυφή της βαθμολογίας και ονειρευόταν την άνοδο στην Α'Εθνική. Τελικά, η λήξη του πρωταθλήματος βρήκε την Καλαμάτα πρωταθλήτρια και την Αναγέννηση να έχει κατρακυλήσει στην 10η θέση. Τότε ανέλαβε προπονητής ο Ανδρέας Παπαεμμανουήλ, που μόλις είχε κρεμάσει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια. Ήταν 32 χρόνων και φυσικά πασίγνωστος σε όλη την ποδοσφαιρική Ελλάδα. Στην Αναγέννηση, ο Ανδρέας, όπως τον φώναζαν οι πάντες, εκτός από το να τους εμπνεύσει την πειθαρχία και την ομαδικότητα, προσπάθησε να τους μάθει συστήματα και τακτικές που εφαρμόζονταν σε επαγγελματικές ομάδες. Τότε έμαθαν οι ποδοσφαιριστές για πρώτη φορά, για παράδειγμα, να εφαρμόζουν το τεχνητό οφσάιντ.

 

Στην Αναγέννηση έμεινε για τρεις συνεχόμενες σεζόν, από το 1972 μέχρι το 1975, όταν η ομάδα έπαιζε στην Β΄Εθνική, επανήλθε την περίοδο 1977-78 που έπαιζε στο ερασιτεχνικό και την ανέβασε ξανά στην Β΄Εθνική, για να επιστρέψει, για μια τελευταία φορά, την σεζόν 1988-89, στην Γ΄ Εθνική. Ο Ανδρέας ήταν πολύ αγαπητός στους Αρτινούς. Στα αποδυτήρια, μετά από κάθε νίκη, έμπαιναν μαζί με τους παράγοντες και απλοί φίλαθλοι για να πανηγυρίσουν μαζί του. Όταν έβγαινε στην Σκουφά τον σταματούσαν από καφενείο σε καφενείο και από μαγαζί σε μαγαζί. Όλοι ήθελαν να του μιλήσουν και να τον κεράσουν.

 

Τον συνάντησα για πρώτη φορά τον Ιανουάριο 2017 για να μου μιλήσει για το βιβλίο «Μια ζωή Αναγέννηση» που έγραφα τότε. Απλός και προσηνής, μάλιστα μου χάρισε και ένα συλλεκτικό λεύκωμα από τα 100 χρόνια του Παναθηναϊκού. Μου μίλησε για πολλά, αρκετά από τα οποία δημοσίευσα. Μεταξύ αυτών είναι και το παρακάτω απόσπασμα.

“ Στην 'Άρτα έκανα πολλούς φίλους. Ένας ήταν Γιάννης Νικολάου (σημ.: Παλιούρας) που με αγαπούσε τόσο πολύ που κάθε συζήτηση που έκανε με τους άλλους, την έκλεινε με το όνομά μου. Ένας άλλος ήταν ο Κώστας Αμβράζης, ένας κύριος στην κυριολεξία. Ερχόταν στις προπονήσεις και παίζαμε αντίπαλοι δίτερμα, βάζοντας για στοίχημα ένα τραπέζι στου Γεράσιμου, στο Μενίδι. Από την 'Άρτα έφυγα πολύ ευχαριστημένος και θα ήθελα να επέστρεφα, κάποια στιγμή, για μια τελευταία φορά...”.

Δεν πρόλαβε όμως, αφού εκείνοι που έπρεπε να φροντίσουν για την εκπλήρωση της επιθυμίας του και να τον τιμήσουν για την προσφορά του στο αρτινό ποδόσφαιρο, δεν το έκαναν. Ας είναι ελαφρύ το χώμα…

 

Φωτό: ο Ανδρέας Παπαεμμανουήλ στο σπίτι του, σε ηλικία 78 ετών.